شهید احمد کاظمی در ۲ مرداد ۱۳۳۷ در شهرستان نجف اباد به دنیا آمد.

 شهیدان از همان آغاز ساکنان بهشت عدن الهی بوده اند . آنان چند صباحی مهمان این عالم خاکی شدند تا به ابتلائاتی سخت ازموده شوند و بهای سکونت ابدی شان در بهشت جاودانه را بپردازند ، تا فردای قیامت ، این حجت الهی بر همگان تمام شود که : بهشت را به بها می دهند ، نه به بهانه مادر خواب سه تا ماهی را دیده بود ، سه تا ماهی که توی یک رودخانه ، می رفته اند به سمت دریا . می گفت : یکی از اون ماهی ها ، روی کمرش یه هلال ماه داشت ، اصلا انگار خود ماه بود ، چون که نور زیبا و خیره کننده ای ازش به طرف اسمون پاشیده می شد . مادر وقتی خوابش را تعریف می کرد ، حال و هوای خاصی پیدا کرده بود . خیره شده بود به یک نقطه نامعلوم . می گفت : هزاران هزار ماهی دیگه توی اون رودخونه بودند که با اون دو تا ماهی ، دنبال این ماهی نورانی می رفتند ، یعنی اون ماهی ، تمام ماهی ها رو داشت هدایت می کرد به سمت دریا . مادر گفت : محسن ! می دونم که اون سه تا ماهی ، تو و دو تا برادرات بودین ، ولی نمی دونم اون ماهی نورانیه کدوم یکی تون بود؟ آن وقت ها احمد چهار سالش بود . بعد ها توی جنگ ، وقتی احمد فرمانده لشکر نجف اشرف شد ، مادر گاهی یاد خوابش می افتاد . می گفت : اون ماهی نورانی همین احمدم بود !

 منبع : مسافران ملکوت – سعید عاکف – انتشارات ملک اعظم

سردار حاجی‌زاده، فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در حاشیه مراسم بزرگداشت سردار سرلشکر احمد کاظمی و یارانش که شب گذشته در حسینیه حضرت فاطمه زهرا (س) برگزار شد، در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه جوانی برنا در بیان فضایل شهید بزرگوار احمد کاظمی گفت: شهید کاظمی سه آرزو داشت. اولین آن، عشق به شهادت بود که به آن رسید. دوم، در دورانی که توفیق داشتیم در کنار ایشان باشیم و سال‌هایی که شاهد بیانات و صحبت‌های او بودیم، خیلی از شهید خرازی اسم می‌برد و نهایتا در جوار شهید خرازی در تخت فولاد اصفهان آرمید. همین مورد یک اقدام معجزه‌آسا بود و ما فکر نمی‌کردیم چنین اتفاقی بیفتد. موضوع سوم، عشق شهید کاظمی به ولایت بود. احمد کاظمی عاشق آقا بود و دیدیم که رضایت مقام معظم رهبری را با پیامی که در مورد او دادند، توانست جلب کند.

فرمانده نیروی هوافضای سپاه با اشاره به علاقه سردار سرلشکر احمد کاظمی به حضرت فاطمه زهرا (س) خاطرنشان کرد: شهید کاظمی دائما در صحبت‌های خود از حضرت فاطمه (س) نام می‌برد و همین حسینیه که توسط شهید کاظمی بنیان گذاشته شد نیز به نام حضرت زهرا (س) است و یادآور دایمی شهید احمد کاظمی است. هر زمان که اینجا مراسمی برگزار می‌شود، یادآور این شهید خواهد بود بعد از شهادت او نیز این علاقه در ذهن کسانی که او را می‌شناختند، حک شد و باقی ماند.

سردار سرتیپ حاجی‌زاده در انتها به بیان خاطره‌ای از شهید کاظمی پرداخت‌ و گفت: ماموریت‌های زیادی برای سرکشی و انجام امور رفته‌ام. شهید کاظمی در سرکشی‌ها از قشر جوان، سربازها، درجه‌دارها، آسایشگاه و وضعیت سخنرانی آنها شروع می‌کرد. بعضا در طی روز ۱۴ یا ۱۵ ساعت طول می‌کشید متوجه می‌شدم که حاج احمد میوه نمی‌خورد؛ می‌گفت امکان دارد که این میوه سهم سربازها و پرسنل اینها باشد. در آن سختی و شرایط فشرده کاری هیچ‌گاه به آن غذا و میوه‌ها لب نمی‌زد.

به گزارش برنا، مراسم پنجمین سالگرد عروج ملکوتی سردار احمد کاظمی و یارانش شب گذشته در حسینیه حضرت فاطمه الزهرا (س) نیروی هوا فضای سپاه با حضور فرزندان شهدا و عموم مردم برگزار شد. سردار محمد علی جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران، سردار قاسم سلیمانی، محمد باقر قالیباف و تعدادی از همرزمان شهید نیز در این مراسم حضور داشتند.

منبع : برنانیوز

آشنایی‌تان با شهید کاظمی، از کجا آغاز شد؟

رضایی: در عملیات «طریق‌القدس» پاییز سال ۱۳۶۰ بود که با برادر احمد کاظمی آشنا شدم. در آن زمان، چند ماهی می‌شد که فرمانده سپاه شده بودم. ایشان در این عملیات مسئولیت مستقیمی نداشت و به شکل کمکی با یکی از فرماندهان عملیات «طریق‌القدس» همکاری می‌کرد.

با توجه به شناخت روحیات احمد کاظمی، ایشان را به فرماندهی یک یگان گماشتم و در فتح‌المبین نیز او را فرمانده تیپ ۸ نجف قرار دادم که البته بعدها تیپ ۸ نجف اشرف، پس از چند عملیات، از نخستین تیپ‌هایی بود که به لشکر تبدیل شد.

چه خصوصیات و ویژگی‌هایی در احمد کاظمی، وی را نسبت به دیگران برجسته می‌کرد؟

رضایی: باید گفت که احمد کاظمی از نظر تخصصی و فنی و نظامی، یک کارشناس عملیاتی برجسته بود، به گونه‌ای که همیشه بیش از یک فرمانده لشکر در عملیات‌ها، اظهارنظر می‌کرد و به واقع نظریاتش کاملا منطقی بود. در بعد تاکتیکی نیز نوآوری و خلاقیت بسیاری از خود نشان می‌داد؛ چه از لحاظ خط‌‌ شکنی و چه از لحاظ پیشروی در عمق جبهه دشمن.

ویژگی دیگر شهید کاظمی، جنبه معنوی و روحانی ایشان بود که وی را به یک مجاهد تبدیل کرده بود. دیگر آن‌که وی یک تحلیلگر سیاسی بود که مسائل سیاسی داخلی و خارجی را به خوبی دریافت و تحلیل می‌کرد. او اخبار سیاسی را از رادیو عراق و «بی.بی.سی» هم تعقیب و آنها را تحلیل می‌کرد.

در کدام مقاطع حساس و نقاط عطف دفاع مقدس، شهید کاظمی نقش مؤثری داشت؟

رضایی: نخستین نقطه عطفی که احمد کاظمی در آن برجسته شد، عملکرد موفق ایشان در عملیات «ثامن‌الائمه(ع)» بود. او در محور جنوبی این عملیات، عوامل تحت امرش را به خوبی فرماندهی کرد و اهداف مورد نظر را به تصرف درآورد. دومین عملیات موفق ایشان در «فتح‌المبین» بود. وی از تنگه «زلیجان» دشمن را محاصره و مقر فرماندهی را منهدم کرد و سرانجام تنگه «رقابیه» را گشود. موفقیت ایشان در این عملیات، در کل محورهای دیگر «فتح‌المبین» اثر گذاشت، چرا که توانسته بود با لشکر خویش، به جاده «فکه» و ارتباطات رادار نزدیک شود و عقبه دیگر لشکرهای دشمن را که از این جاده تدارک می‌شدند، تهدید کند و خلاصه آن ‌که باعث تزلزل در کل محورهای دیگر درگیری دشمن شود.

عملیات بعدی، «بیت‌المقدس» و آزادی خرمشهر بود. لشکر ایشان هم در مرحله نخست عملیات و هم در مرحله آخر آن، توانست نقش فوق‌العاده‌ای ایفا کند به گونه‌ای که در روزهای پایانی درگیری «بیت‌المقدس» که نیروهای ایرانی، توان کافی برای آزادی خرمشهر نداشتند و تقاضای چند هفته بازسازی را از فرماندهی داشتند، ایشان توانستند با کمک شهید حسین خرازی ـ بنا بر دستوری که به ایشان داده بود ـ‌ آخرین مرحله عملیات آزادسازی خرمشهر را انجام دهند. ایشان توانستند نیروهای عراقی را در خرمشهر محاصره و شهر را آزاد کنند و اینگونه بود که در همه عملیات‌ها تا پایان جنگ، وی بدون استثنا نقش فعال و موفقی داشت؛ وی از افراد مؤثر در آزادسازی خرمشهر بود و این شهر تا ابد، مرهون رشادت کاظمی است.

شیوه عملکرد و فرماندهی کاظمی چه خصوصیاتی داشت؟

رضایی: کاظمی از شیوه «فرماندهی در صحنه» پیروی می‌کرد، به گونه‌ای که همیشه خود پیشتر از رزمندگان حرکت می‌کرد. وی نه تنها در خط مقدم و در جنگ نزدیک با نفرات دشمن می‌جنگید، بلکه در تلاش بی‌وقفه و شبانه‌روزی برای آماده کردن بخش‌های مختلف لشکر، از آتش توپخانه تا زرهی و پیاده، حضور فعال و مستقیم بود.

وی همچنین از تأمین آب و غذای رزمندگان تا تهیه مهمات و فشنگ بسیجی‌ها و طرح‌های تاکتیکی و آتش توپخانه، همه را از نزدیک و مستقیم با نظارت و مدیریت می‌کرد.

خصوصیات اخلاقی کاظمی در فرماندهی چه تفاوتی با دیگران داشت؟

رضایی: باید اذعان کرد، احمد کاظمی، فردی بسیار باغیرت بود. برای وی بسیار سخت بود در عملیاتی که با فتح همراه نبود و ناچار می‌شد به نیروهایش دستور عقبگرد دهد، عقب‌نشینی کند؛ بنابراین در این موقعیت، ما حتی فرماندهان دیگر را می‌فرستادیم که او را برگردانند تا برای عملیات بعدی آماده شود. یادم می‌آید در «کربلای ۴» پس از دو ساعت از آغاز درگیری، متوجه لو رفتن منطقه شدیم و به دنبال آن، دستورهای لازم برای عقب‌نشینی یگان‌ها را صادر کردیم و لشکرها موظف شدند تا پیش از روشن شدن هوا به مقرهای اصلی خود برگردند، اما کاظمی زیر بار نرفت، چون برایش بسیار سخت بود. او حتی با تعدادی از یارانش به رودخانه زد و از آنجا عبور کرد و قصد داشت انفرادی با دشمن بجنگد و البته تا وسط روخانه اروند هم رفت، اما برای جلوگیری از ایجاد احساس تمرد، بازگشت.

جدای از حضور در میدان جنگ، شهید کاظمی چه نگاهی به مسائل داخلی کشور داشت؟

رضایی: کاظمی در ابعاد امنیت داخلی نیز فردی بسیار مسلط بود، به گونه‌ای که در سال ۱۳۷۲ که به کردستان اعزام شد، در مدت سه سال هم منطقه را از نظر نظامی، امن کرد و هم در یک لشکرکشی به داخل خاک عراق و محاصره مرکز فرماندهی نیروهای ضدانقلاب که در عراق مستقر بود، از آنان تعهد سیاسی گرفت که دست از مبارزه مسلحانه بکشند.

دیدگاه کاظمی نسبت به ولایت، امام و رهبری چگونه بود؟

رضایی: وی نسبت به ولایت و رهبری نظام، اعتقاد فوق‌العاده محکمی داشت به گونه‌ای که در حوادث سیاسی اصفهان و نجف‌آباد، کوچک‌ترین تزلزلی به خود راه نداد و از رهبری حمایت کرد. با وجودی که تعدادی از دوستانش از این اعلام موضع صریح وی ناراحت شدند، اما ایشان پیروی خود از صراحت را کامل اعلام کرد. البته عده‌ای هم که خود را ولایتی معرفی می‌کردند، علیه وی جوسازی‌هایی کردند، اما ادعای آنان بی‌اساس بود و کاظمی از وفادارترین افراد به نظام، امام و ولایت بود.

آیا چنین جوسازیهایی برای کاظمی در سپاه هم وجود داشت؟

رضایی: قدر و منزلت وی در سپاه کاملا رعایت نشد. استعداد ایشان فراتر از نیروی هوایی بود و حتی از نیروی زمینی که در این اواخر عهده‌دار فرماندهی آن شد، فراتر بود. البته باید گفت در هر سازمانی، اختلاف‌نظرهایی وجود دارد و در مورد ایشان هم، این عامل باعث شد تا از توانایی ایشان به اندازه کافی استفاده نشود. ناگفته نماند که به دلیل شناختی که رهبری از توانایی ایشان داشتند و با نظر ایشان، چند ماه پیش به مسئولیت نیروی زمینی منصوب شد.

احمد کاظمی را چگونه توصیف می‌کنید؟

رضایی: زندگی کاملا زاهدانه‌ای داشت و به دنبال جمع‌آوری ثروت نبود. با خانواده‌اش بسیار دوستانه برخورد می‌کرد و به آنان کمک می‌رساند. با زیردستانش از پاسدار گرفته تا سرباز وظیفه، با احترام و محبت برخورد می‌کرد و حتی با آنان مشورت می‌کرد و احترام بسیاری برایشان قایل بود.

رابطه کاظمی با شما چگونه بود؟

رضایی: بسیار صمیمی و نزدیک بود، به گونه‌ای که هنگامی که در فعالیت‌های سیاسی دچار مشکل می‌شدم و نمی‌توانستم با کسی درد دل کنم، با وی در میان می‌گذاشتم. علاقه فوق‌العاده‌ای به او داشتم و او را نزدیک‌ترین فرد به خود می‌دانستم.

شهادت احمد چه اثری بر جای گذاشت؟

رضایی: شهادت وی، پیام تکان‌دهنده‌ای برای دوستان و یاران بود، به گونه‌ای که آنان را بار دیگر به ارزش‌های دفاع مقدس بازگرداند و آن ارزش‌ها را زنده کرد. شهادت احمد، مانند شوکی بود بر رزمندگان و ایثارگران و برای آنان گذشته را زنده کرد. در سطح جامعه هم نوعی بیداری نسبت به فرزندان گمنام و قهرمان ملت ایران بود و مردم دریافتند، در میان آنان هستند چهره‌های پرافتخار و گمنامی که زندگی خود را وقف امنیت و سربلندی ملت ایران کرده‌اند.

منبع: سایت بازتاب – تبیان