امام خامنه ای : برای آنان که اهل ارزش‌های اسلامی هستند،. تصاویر شهدا از هر تصویری دلرباتر است و این بار تک عکس‌هایی از شهید کاظمی‌که دلــربا تر از هر تصویری هستند . گاهی اوقات برخی عکس‌ها با نگاهشان با انسان حرف می‌زنند این تک عکس‌ها هم اینگونه اند :

روضه خوان مجالس عزاداری امام حسین علیه السلام شهید کاظمی‌که بود ؟

حضرت آیت الله سید ابوالحسن مهدوی درسال ۱۳۴۱ هجری شمسی در شهر مقدس نجف و در خانواده ای از تبار علم و تقوی متولد شدند.ایشان در سن چهارده سالگی وارد حوزه علمیه شدند و از محضر بزرگانی همچون مرحوم آیت الله صافی و مرحوم آیت الله صادقی و حضرت آیت الله العظمی‌مظاهری در سطح خارج فقه و اصول بهره بردند و هم اکنون نیز به تعلیم طلاب علوم دینی در سطح خارج فقه و اصول اشتغال دارند.از دیگر فعالیت‌های ایشان حضور در مجلس خبرگان رهبری به عنوان نماینده مردم اصفهان می‌باشد.

تصویر فوق همراهی شهید کاظمی‌و آیت الله سید ابوالحسن مهدوی در یکی از مجالس عزاداری امام حسین علیه السلام را نشان می‌دهد . در وصف ارادت سردار شهید حاج احمد کاظمی‌به اهل بیت علیهم السلام برگزاری همین مجالس بود تا آنجا که معمولا خودش دم درب می‌ایستاد وهمه چیز را با دقت و با کمال آرامش کنترل می‌کرد البته مدیریتش هم اینگونه بود که همه می‌دانستند کارشان را باید به نحو احسن انجام دهند و نیازی به تذکر مجدد نبود و کمتر مراجعه ای به ایشان می‌شد، و یا می‌دیدی آخر مجلس نشسته است، یاد گریه‌هایش بخیر که همیشه چنان شانه‌هایش می‌لرزید که آدم یادش به گریه‌های حضرت امام (ره) می‌افتاد.

یادداشت/سردار حاجی زاده، ‌فرمانده نیروی هوا فضای سپاه
شهید صیاد می‌گفت: هوای حاج حسن را داشته‌ باش
شهید صیاد شیرازی چه در طول چنگ و چه بعد از جنگ و قبل از شهادت هر وقت مرا می‌دید، می‌گفت: هوای حاج حسن را داشته‌ باش. مراقب حسن باشید.
به گزارش فرهنگ به نقل از فارس، سردار حاجی زاده ‌فرمانده نیروی هوا فضای سپاه از یاران و همرزمان شهید حسن طهرانی مقدم یادداشتی منتشر کرد که در ادامه می‌خوانید:

حاج حسن تهرانی مقدم شهیدی بزرگوار بود که تمایل داشت گمنام باشد و گمنام از بین ما برود. ایشان از همان ابتدا تمایل به گمنام بودن داشتند و به جز گروهی از خواص سپاه کسی ایشان را نمی‌شناختند.

در این ۳۰ سال که ما ایشان را می‌شناسیم، از ایشان خیلی چیزها یاد گرفتیم. نکاتی که بنده راجع به حاج حسن می‌گویم مربوط به یکی دو، سه سال اخیر نیست. از روز اول این مشخصه‌ها را داشت و روز به روز این مشخصات را تقویت می‌کرد.

ایشان سرلشکر دانشمند، موسس توپخانه و موشکی، دارای مدال فخر و مهندس از همان سالهای ابتدای جنگ، چیزی که در وجودش خیلی بارز بود کارها برای خدا بود. هم عملی که می‌کرد و هم دیگران را توصیه می‌کرد. وقتی به چهره ایشان نگاه می‌کردی، نگاه به یک انسان نورانی می‌کردیم. مطمئن بودیم که ایشان از بندگان خواص خداوند است. به ما توصیه می‌کرد که هر کاری که می‌کنید به خاطر خدا باشد و خودشان هم به این حرف عمل می‌کردند.

ایشان انسانی چند بعدی بودند. ما آدمهای خوب بسیار داریم. اکثراً‌ تک بعدی هستند. انسان چند بعدی مثل ایشان که در همه بخشها متمایزتر از دیگران باشند کمتر دیده می‌شود. ایشان به کارش فوق العاده اهمیت می‌دادند. انرژی فعالیت ایشان از سالهای اول تا زمان شهادتش یکسان بود که صد البته در بعضی مواقع نیز افزایش می‌یافت.

چنان پر انرژی بود که بنده از دوستانش شنیدم که ۳ روز از محل کارش خارج نشده و به منزل نرفته است. با آنکه منزلش در تهران بود. یعنی به جایی می‌رسید که باید برای کار وقت می‌گذاشت حتما این کار را می‌کرد.

حاج حسن، به مستحبات دینی خیلی اهمیت می‌داد. ایشان یک ورزشکار حرفه ای هم بودند. کوهنوردی که اکثر قلل ایران را فتح کرده بود. همه را تشویق می‌کرد و با خود می‌برد. خیلی سرحال بود و با جدیت هم دنبال می‌کرد. به ورزش خیلی علاقه داشت وتوصیه می‌کرد در همه مکان‌ها به نماز اهمیت دهید. در بالای ارتفاعات البرز و در نقاطی که زیر پای ایشان یک متر برف بود، در جایی که نیم ساعت مانده بود به قله برسند وقتی وقت نماز بود، ابتدا نماز را می‌خواند بعد راهش را ادامه می‌داد. در همان برف می‌ایستاد و نمازش را می‌خواند.

ایشان در رعایت اخلاق سرآمد بود. هر کس که با ایشان آشنا می‌شد فکر می‌کرد ایشان بهترین دوست و صمیمی‌ترین دوست اوست. حسن مقدم همیشه اینگونه برخورد می‌کرد. با همه دوست بود و صمیمی، از بالاترین تا پایین ترین مسئولیتها.

ایشان در سطح فرماندهان تراز اول جنگ بود. همانگونه که حسین خرازی، شهید همت و شهید کاظمی‌را می‌شناسیم، ایشان هم از جنس آنها بود. همطراز با آنها بود. یعنی در قرارگاههای عملیاتی جنگ، ایشان فرمانده توپخانه بود و همطراز با اینها بود. اما به لحاظ اخلاقی سرآمد همه بود، یعنی همه با او راحت و صمیمی‌بودند.

ایشان در پرورش مدیران و فرماندهان نیز سرآمد اکثر فرماندهان سپاه بود. ریسک پذیری بسیار بالایی داشت و اگر قرار بود برای یگانی فرمانده و مدیری انتخاب کند به جمع بندی می‌رسید که یک جوان ۲۰ سال یا ۲۱ سال این کار را می‌تواند انجام دهد یا خیر، به او میدان را می‌داد. به خاطر هیمن هم یکی از خصوصیات بزرگ عمر پر برکت حاج حسن، پرورش مدیران و فرماندهان بسیار توانمند بود.

وقتی می‌بینیم بچه‌هایی که زیر دست ایشان رشد کردند بسیار خوب‌اند و ما بچه‌های خوب بسیار داریم در ابعاد فرماندهی و رزمی‌چه در بخش خودکفایی و تحقیقات و علمی. ایشان استعداد و هوش بسیار بالایی را داشت. چیزی را یادداشت نمی‌کرد، حفظ بود. هرچه که می‌گفتیم ایشان حفظ می‌شد و نیاز به یادداشت کردن نداشت. خیلی چیزها در محفوظات ایشان بود. ذهن بسار خلاقی داشت. ایشان مبتکر هم بود.

ما سالهای زیادی با ایشان بودیم. در جاهایی بودیم که همه چیز متوقف می‌شد، موانع طوری بود که دیگر راهی نداشتیم. آنجا بود که دیگر همه راهها بن بست می‌شد. حاج حسن یک راه جدید پیدا می‌کرد و مسیر جدیدی را جلوی پا می‌گذاشت. متوقف نمی‌شد. توکل عجیبی داشت. به هر جا که می‌رسید توسل می‌کرد.

روحیه بلندی داشت. روحیه بلند پروازانه‌ای که هیچگاه به وضعیت موجود قانع نبود. در زمان جنگ که همه دنبال این بودند که بدانند چیزهای کوچک چیست مثل آر پی جی و… ایشان آن زمان در اوائل جنگ دنبال این بود که بداند خمپاره چیست؟

آن زمانی که دیگر اوج امکانات و دستیابی به تجهیزات پیشرفته به لحاظ آن روزها بود. وقتی دید که توپ به دست اش رسیده، به دنبال تشکیل توپخانه رفت و در سال ۶۳ بحث موشکی را مطرح و این مسیر را در راستای کمی‌و کیفی ادامه داد. ایشان در طول مدتی که ما در خدمتشان بودیم کارهای خیلی بزرگی کرد. بحث سازماندهی توپخانه و راه اندازی توپخانه مدیون ایشان و شهدای بزرگ دیگر بود.

ایشان هر جا که گیر می‌کرد، زبان شیرینی داشت. زبان شیرین ایشان و اخلاق ایشان همه موانع را رفع می‌کرد.

ایشان با شهید صیاد شیرازی خیلی رفاقت و ارتباط صمیمی‌داشت. به طوری که شهید صیاد شیرازی چه در طول چنگ و چه بعد از جنگ و قبل از شهادت هر وقت مرا می‌دید، می‌گفت: هوای حاج حسن را داشته‌ باش. مراقب حسن باشید.

شهید صیاد شیرازی می‌گفت: من حسن را خیلی دوست دارم. تعصب ایشان به نظام و تعصب ملی ایشان فراتر از تعصب سازمان‌شان است. ایشان فقط به فکر سپاه و نیروهای مسلح نبود بلکه کل نظام و بلکه تمام مصالح اسلام مدنظرش بود و بارها به ما می‌گفت و تاکید می‌کرد. شهید صیاد شیرازی خیلی ما را در آموزش و راه اندازی و خیلی از مسائل دیگر کمک می‌کرد.

ایشان یکی از کارهای بزرگی که در سال ۱۳۶۱ انجام داد، راه اندازی مرکز تحقیقات فنی توپخانه در اهواز بود. شاید چند ماهی که شکل گرفت آنجا را کرد مرکز تعمیرات توپخانه، بعد این مرکز تحقیقات فنی به تهران منتقل شد تا افراد سرشناس و متخصصین بتواند استفاده کنند. به خاطر این روحیه بلند پروازانه و خلاقی که ایشان داشت که توانست در خیلی از مسائل توانمندی بروز پیدا کند.

حاج حسن، قدرت سازماندهی بالایی داشتند. با بکارگیری متخصصان بومی، تعمیر و تأمین قطعه را راه انداختند. در اوج گرمای خوزستان فوتبال بین گردان‌ها و آتش بارها را راه می‌انداخت و اینگونه بچه‌های نظامی‌و بسیجی را دور هم جمع می‌کرد که بچه‌ها خسته نشوند.

با این شیوه ایشان فاصله زمانی پایان یک عملیات تا عملیات بعدی و در زمان پدافندی که بود بچه‌ها را حفظ میکرد. با اشتیاق با علاقه نه با زور جالب اینجا بود که بچه‌های که دور و بر ایشان بودند از همین جنس بودند جا دارد اینجا از شهید حسن قاضی یادی کنم. ایشان در عملیات خیبر به شهادت رسید ایشان غنچه بود از گلهای جنگ و شکوفه نشد. ایشان هم از شاگردان حسن تهران مقدم بود و گمنام بود.

آن زمان می‌دیدیم ایشان پشت هیچ خاکریزی گیر نمی‌کرد. همه‌اش برنامه ریزی می‌کرد و نظر می‌داد و ذهن خلاقی داشت. ایشان بنیاد توپخانه را از توپهای اغتنامی‌گذاشت. توپهای غنیمتی را جمع می‌کردیم و یگان توپخانه را تشکیل داد به حاج حسن خیلی زحمت کشید. یادم می‌آید به یکی از یگانهایی که به هر حال رفته بودیم برای گرفتن توپخانه‌ها با نماینده آقای مقدم بودیم که رفته بودیم آنجا. رفتیم پیش شهید خرازی، وی گفت: چون حسن گفته من قبول می‌کنم و می‌دهم. ولی می‌دانم نمی‌توانید به کار ببرید و می‌دانم غیر عملیاتی می‌شود. انتقال این امکانات غنیمتی آمده خیلی سخت بود. نوع رفتار ایشان و برخورد ایشان طوری بود که باعث می‌شد همه همکاری کنند و همه موافقت می‌کردند که این اتفاق بیفتد.

و یک عده‌ای را ایشان همان روزهای اول جدا کردند برای تشکیل دانشکده توپخانه البته سخت بود نفرات هم کم بود و افراد محدود بودند ولی ایشان این تصمیم را گرفتند شهدای زیادی بودند مثل شهید ذوالانوار (شهید خطه فارس استاد دانشگاه بود) که از فرماندهان توپخانه بودند و تعداد زیادی از متخصصان آمدند و این مرکز آموزش را راه اندازی کردند.

ایشان کارها را کوتاه مدت نمی‌دیدند خیلی‌ها تصور داشتند شش ماه دیگر جنگ تمام است در آن مقطع زمانی ولی شهید تهرانی مقدم اینگونه فکر نمیکردند در حالی که آرزو داشتند این اتفاق بیافتد ولی برنامه ریزی دراز مدت هم سر جایش بود.

حاج حسن هم در موضوع تحقیقات، هم در تعمیرات، هم در راه اندازی مراکز آموزشی، در نهادینه کردن یگان‌ها در استانهای مختلف برای پشتیبانی و تأمین نیرو و اقدامات خوبی انجام دادند و این سازماندهی‌ها را انجام داد و نکته مهمی‌که ما باید توجه کنیم در رفتار و خصوصیات فردی این برادران عزیز فرمانده، که بعضی‌ها زنده‌اند و بعضی‌ها شهید شده اند بحث جایگاه‌ها بود که چه کسی فرمانده شود و چه کسی جانشین شود.

در حاج حسن این بحث‌ها مطرح نبود، این نمونه را در شفیع زاده و تهرانی مقدم دیدم که برایشان ذره ای تفاوت نمیکرد که چه کسی مسئول باشد. ما از این صحنه درس گرفتیم سردار تهرانی مقدم تا سال ۶۳ که مسئولیت توپخانه سپاه را به عهده داشتند اقدامات خوبی انجام دادند تا مقطعی حاج حسن در توپخانه بود و در ادامه هم شفیع زاده مسئول بود تا شهید شد.

ابداع تاکتیک‌ها به نبوغ فرماندهان برمیگردد که اینها را در دروس کلاسیک ندیدیم. زمانی که سردار تهرانی مقدم مسئول پایه گذاری موشکی را عهده دار شدند از همان اول با همین کار مثل بقیه کارها برخورد کردند. ما در صنایع موشکی مدیون فکر شهید تهرانی مقدم هستیم.

یادم است در اوایل سال ۶۴ تعدادی از متخصصین آمدند در غرب کشور در حضور ایشان من در جلسه حاضر بودم، راهبرد صنعتی موشکی را از ایشان می‌پرسیدند و من بارها و بارها از متخصصین صنعت شنیدم که راهنمایی را که ایشان انجام دادند خیلی راهگشا بود.

سردار تهرانی مقدم در کنار سازماندهی موشکی که خیلی سخت بود مسئولیت زیادی داشت، مشکلات زیادی داشت، ایشان هسته اولیه را طوری راه اندازی کردند که ما در زمان کوتاه بتوانیم جوابگوی جنگ باشیم با این امکانات محدود طوری برنامه ریزی کردند که بچه‌ها با همین محدودیت تا پایان توانستند کار خودشان را انجام دهند.

کمبود امکانات داشتیم محدودیت‌های زیادی داشتیم ولی شهید تهرانی مقدم هدایت میکردند. آن زمان ما یک مشکلی داشتیم ایشان طوری برنامه ریزی کرده بود که در فواصل مراحل موشکی در اوج این مشکلات کارها را هدایت میکردند همه چیز را رعایت میکردند.

سردار تهرانی مقدم در طول کار موشکی در ابتدای سال ۶۳ همچون توپخانه مسئله آموزش و نهادینه کردن آن و تعمیرات و شروع تحقیقات و سازماندهی ماندگار و نهادینه شدن موشکی را خوب شروع کرد و تمام مراکزی که به نوعی می‌توانستند در توسعه این صنعت کمک کنند همه را طوری راهبری میکرد و انگیزه میداد که کارها ادامه پیدا کند و جلو برود. ما شاهد بودیم در طول جنگ کلیه مأموریت‌هایی که فرماندهان خواستند را ایشان پاسخ میداد و انجام میداد با تمام محدودیت‌هایی که داشتیم.

\"3

سردار شهید حاج حسن تهرانی مقدم پدر موشکی جهان اسلام در کنار سردار شهید حاج احمد کاظمی‌در این تصویر دیده می‌شود ، شهید سومی‌نیز در این تصویر است آن را شما پیدا کنید و شادی روح هر سه این بزرگوار صلواتی بفرستید .

سردار شهید حاج حسن تهرانی مقدم در ۲۱ آبان ماه سال ۱۳۹۰ در مرکز جهاد خودکفایی سپاه به همراه تعدادی از همرزمانش به فیض عظیم شهادت نائل آمد . آثار عملکرد این شهید و همرزمانش به عنوان پیشتازان عرصه موشکی ایران اسلامی‌و جهان اسلام هنوز هم ادامه دارد و در یک کلام شهید مقدم مردی با آرزوهای دوربرد بود که توانست  پاسخی باشد برای عملیات روانی صهیونیست‌ها .

شهید مقدم وصیت کرده بود : روی قبرم بنویسید اینجا مدفن کسی است که می‌خواست اسرائیل را نابود کند 

 

به گزارش فرهنگ به نقل از دفاع، محمد مهدی کاظمی‌فرزند شهید کاظمی‌از خاطراتش با شهید حسن طهرانی مقدم می‌گوید:

به عنوان یکی از کسانی که حاج حسن را دوست داشت وافتخار آشنایی با ایشان را داشتم هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که روزی برسد درباره ایشان بتوانم سخن بگویم.وقتی خبر شهادت ایشان را دادند باورم نمی‌شد وهنوز نیز باور نمی‌کنم چون که خبر شهادت ایشان برای من سخت است، به خود تلقین می‌کنم که این اتفاق نیفتاده است وهنوز حاج حسن در بین ما است.

نمی خواهم بگویم که این خبر عینا مثل خبر شهادت پدرم برای من سخت بود ولی کمتر از آن نیز نبود. حاج حسن هروقت مرا می‌دید با مهربانی خاصی با ما برخورد می‌کرد و می‌گفت: محمد چطوری؟ هرکس حاج حسن را در آن حالت می‌دید فکر می‌کرد هرگز انرژی او تمام نمی‌شود. ما همیشه گرمای حضورشان را حس می‌کردیم، چون شهدا زنده هستند ولی ما آنها را نمی‌بینیم ومن با شهادت پدرم این نکته را با تمام وجود درک می‌کنم.

خاطره‌ای از ایشان به یاد دارم به هنگامی که با شهید کاظمی وحاج حسن به کوه رفتیم و چیزی که در کوه دیدم رابطه‌ای خارج روابط کاری وسازمانی بود و واقعا رابطه‌ای عاشقانه بود و کلماتی از سر عشق بین آنان رد وبدل می‌شد. از کوه که بر می‌گشتیم حاج حسن وشهید کاظمی فاصله زیادی با یکدیگر داشتند، من کنار حاج حسن بودم وپدرم ته ستون بود وشهید کاظمی فریاد می‌زدم مخلصتیم حاج حسن وایشان پاسخ می‌داد نوکرتیم حاج احمد واین صدای صمیمانه وعاشقانه در کوه می‌پیچید.

یا روزی می‌خواستیم پیرامون عملیات محرم (سال ۷۹ علیه منافقین) برای سالگرد شهید کاظمی مطلبی را آماده کنیم، نخستین کسی که به ذهنم رسید حاج حسن بود، ایشان به من گفت این کار را نکن، این منافقان نامرد هستند و می‌خواهند انتقام بگیرند وچون الان دستشان به پدرت نمی‌رسد از تو وخانواده ات انتقام می‌گیرند وباید مواظب باشید. واقعاٌ مثل پدر دلسوزانه مراقب ما بود، بالاخره ایشان درباره عملیات با ما صحبت کردند ولی بعد از پایان مصاحبه گفت فیلمها را بده و برو، من گفتم این زحمات کشیده شده تا از آن استفاده کنیم.

ولی ایشان آن نگرانی را مجددا ابراز کردند، آن موقع خیلی ناراحت شدم ولی بعدها دیدم ایشان چه دلسوز ونگران ما هستند که اتفاقی برای ما نیفتد ومن به این افتخار می‌کنم. او هروقت مارا می‌دید می‌گفت: من نوکر حاج احمد بودم والان هرکاری از دستم برآید برایتان انجام می‌دهم. در سفر کوهنوردی به الموت در مسیری که می‌رفتیم به جایی که می‌خواستیم نرسیدیم چون تاریک شده بود وهمه جا را مه فرا گرفته بود واحتمال گم شدن ما بود، نگرانی را در چهره ایشان می‌دیدم.

ایشان نخستین نفر دسته بود و می‌ترسید بچه‌ها به دره بیفتند، در مسیر رفتیم تا به کلبه شکاری رسیدیم، چشمانم به ایشان افتاد که دست درجیب خود کردند ودسته‌ای پول برداشتند وشروع به صلوات فرستادن کردند چون نیت کرده بودند که اگر به سلامت به مقصد برسیم صدقه دهند، ایشان پس از رسیدن به مقصد گفتند برای شادی روح شهدا صلوات.

یک بار حاج حسن با همسرشان به منزل ما آمدند، تقریبا یک سال بعد از شهادت شهید کاظمی، همیشه می‌گفت منزل شما نمی‌آیم مگر این‌که خبر خوبی ازفعالیتهایم برای شما بیاورم، آن شب که آمدند فیلمی از فعالیت‌های جدیدشان برای ما گذاشتند که واقعاٌ فعالیتهای شبانه روزی ایشان تاثیرگذار بود.

حاج حسن در هفته شهادت شهید کاظمی شهید شد یعنی هفت روز پس از ششمین سالگرد شهادت حاج احمد، وقتی خبر شهادت حاج حسن را شنیدم پشت فرمان بودم وبه‌شدت ناراحت ومتاثر شدم، من در مسیر بازگشت از اصفهان به تهران بودم وپس از تاکید صحت خبر در طول مسیر به‌شدت متاثر بودیم وآن لحظات برما سخت گذشت. پس از شهادت پدرم حاج حسن همواره به ما روحیه می‌داد ودر برخوردش با ما وحتی در آغوش گرفتن صمیمانه‌اش احساس می‌کردیم تنها نیستیم.

آخرین باری که حاج حسن را دیدم من کمی ناراحت بودم چون برای مباحث بزرگداشت شهید کاظمی با ما همکاری نمی‌شد وداشتم این موضوع را به حاج حسن می‌گفتم تا کمی آرام شوم، ایشان به من گفت: محمد هر کسی لیاقت کار کردن برای شهید کاظمی را ندارد. حاج حسن واقعا بعد از شهادت شهید کاظمی برای من تکیه گاه بود،

من همیشه در حاج حسن افسوسی درباره شهید کاظمی می‌دیدم چون این دو مثل دو کبوتر عاشق همیشه با هم بودند وحاج حسن پس ازشهادت حاج احمد یک غمی در چهره‌اش بود، حاج حسن معتقد بود حاج احمد بعد از شهادتش هست وحضور دارد وحاج حسن نیز کارهای ایشان را ادامه می‌داد و می‌گفت ما ایستاده‌ایم تا کارهایی را که حاج احمد به ما گفته انجام دهیم.

معمولا خودش دم درب می‌ایستاد وهمه چیر را با دقت و با کمال آرامش کنترل می‌کرد البته مدیریتش هم اینگونه بود که همه می‌دانستند کارشان را باید به نحو احسن انجام دهند و نیازی به تذکر مجدد نبود و کمتر مراجعه ای به ایشان می‌شد، و یا می‌دیدی آخر مجلس نشسته است، یاد گریه‌هایش بخیر که همیشه چنان شانه‌هایش می‌لرزید که آدم یادش به گریه‌های حضرت امام (ره) می‌افتاد.

باسمه تعالی
إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَهُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّهِ الَّتِی کُنتُمْ تُوعَدُونَ / ۳۰ فصلت
  • بر آنان که گفتند : پروردگار ما الله است و پایداری ورزیدند ،، فرشتگان فرود می‌آیند که مترسید و غمگین مباشید ، شما را به بهشتی که وعده داده بودند بشارت است .
  • ۳۰٫ (As for) those who say: Our Lord is Allah, then continue in the right way, the angels descend upon them, saying: Fear not, nor be grieved, and receive good news of the garden which you were promised.
سیزدهم آبان هر سال یادآور برگ‌های زرینی از تاریخ سراسر حماسه و افتخار انقلاب اسلامی‌و نمایش دهنده یکی از مهم ترین شاخص‌های میراثی هویتی ملت مسلمان ایران، یعنی استکبار ستیزی است .
آن میراث گرانقدر، از آیات قرآن و سیره اولیای دین، بویژه سرور و سالار شهیدان، به دست ما رسیده است و برای حفظ آن خون هزاران هزار لاله پرپرشده در این سرزمین و بلکه در کل بلاد اسلامی‌جاری گشته است؛ تقارن این روز با آغاز نهضت سرخ و عاشورایی سید و سالار شهیدان امام حسین علیه السلام خود بیان گر و تداعی کننده کل یوم عاشورا و کل ارض کربلاست که در واقع باید با توجه سیره اهل بیت علیهم السلام با فزایش بصیرت دینی و سیاسی یزدیان زمان را شناخته و از هرگونه سازش‌های غیر مصلحت طلبانه پرهیز کنیم .
تارنمای اختصاصی سردار شهید حاج احمد کاظمی‌ضمن گرامی‌داشت یاد و خاطره شهدای گرانقدر انقلاب اسلامی‌و یوم الله ۱۳ آبان ضمن اعلام انزجار از قدرت‌های استکبار جهانی آمریکای جنایت کار و رژیم منحوس و نامشروع صهیونیستی و برائت از روباه مکار انگلیس از مسئولین و دستگاه دیپلماسی کشور می‌خواهد دیپلماسی «نرمش قهرمانانه » را با دقت، در چارچوب راهبردی که امام خامنه ای برای آنها تعیین فرموده اند دنبال کنند و از هرگونه نرمشی که از آن بوی ذلت و نادیده گرفتن منافع ملی به مشام می‌رسد به شدت پرهیز نمایند . اهل اسقامت و ایستادگی بودن مسئولین کشوری می‌تواند سرخطی مؤثر در تعیین سرنوشت ملت عزیز و شهید پرور ایران اسلامی‌باشد.
والعاقبه للمتقین
۱۳ ابان ماه ۱۳۹۲